Chociaż wiele osób zachowuje zdolność do przetrwania bez wykształcenia, wiedza i świadomość zdobyta dzięki edukacji pozwala ubogim poprawić swoje życie i wydostać się z ubóstwa. USAID i Bank Światowy pracują nad poprawą edukacji w Bangladeszu jako środka walki z ubóstwem.<\u002F/p>

• Dzieci w Bangladeszu uczęszczają do szkół podstawowych przez pięć lat, w wieku od 6 do 11 lat.<\u002Fli>
• Niektóre kontynuują naukę w szkole średniej przez kolejne 5 lat.<\u002Fli>
• Bardzo niewiele osób kontynuuje naukę przez kolejne 2 lata, aby uzyskać świadectwo wykształcenia wyższego, a tylko nieliczni idą na uniwersytet.<\u002Fli>
• Szkoła podstawowa w Bangladeszu jest bezpłatna i obowiązkowa.<\u002Fli>
• Dzieci w Bangladeszu uczą się języka bengalskiego, literatury angielskiej, a od trzeciej klasy, nauk ścisłych.<\u002Fli>
• Edukacja średnia zazwyczaj nie jest bezpłatna, chociaż rząd opłaca edukację średnią dla dziewcząt z obszarów wiejskich, aby zachęcić je do kontynuowania nauki zamiast wczesnego małżeństwa.<\u002Fli>
• Wiele dzieci w wiejskim Bangladeszu nie uczęszcza do szkoły średniej.<\u002Fli><\u002Ful>

  
  <\u002Fp>

  Bangladesz to kraj położony w Azji Południowej, niemal całkowicie otoczony Indiami i graniczący z Birmą oraz Oceanem Indyjskim. Historycznie kraj ten cierpiał z powodu głodu, niedoborów żywności i konfliktów zbrojnych, ale w ostatnich latach jego wzrost gospodarczy zmniejszył ubóstwo, a cenne wysiłki zostały podjęte w edukacji, aby zwiększyć wskaźnik zapisów.<\u002Fp>

  Podjęto wielkie wysiłki, aby zwiększyć wskaźnik zapisów, który w 2012 roku wynosił 77-80% dla mężczyzn i kobiet w wieku 18-24 lata.<\u002Fp>

  Dziś Bangladesz jest jednym z 10 najbardziej zaludnionych krajów na świecie. Ponad 161 milionów ludzi czyni go siódmym najbardziej zaludnionym krajem na świecie.  Oficjalnym językiem kraju jest bengalski, który ma własny alfabet i jest językiem wiekowej większości etnicznej, która założyła kraj. Główną religią jest islam, chociaż są też hindusi, buddyści i chrześcijanie.<\u002Fp>

  
  <\u002Fp>

  System edukacji w Bangladeszu<\u002Fb><\u002Fh2>

  Pomimo wzrostu gospodarczego w kraju, ubóstwo wśród Banglajczyków wciąż jest wysokie. Wskaźnik zapisów do przedszkoli w tym kraju azjatyckim jest dość niski i wynosi 26%. Ponadto należy zauważyć, że wciąż istnieją pewne problemy dla wielu w szkole średniej, z powodu faktu, że liczba uczniów na tym etapie edukacji nie przekracza 50%, co wskazuje na niską ciągłość z jednego poziomu edukacji na inny. <\u002Fp>

  
  <\u002Fp>

  Pomimo pewnych rozczarowujących liczb, warto zauważyć, że Bangladesz, z netowym wskaźnikiem zapisów wynoszącym około 94 procent, jest jednym z nielicznych najmniej rozwiniętych krajów, które są bliskie osiągnięcia celu Milenijnego ONZ wynoszącego 100 procent zapisów do szkół podstawowych. W nadchodzących latach edukacja podstawowa i średnia zostanie dodatkowo wzmocniona i rozszerzona, aby objąć wszystkie segmenty populacji w kraju.<\u002Fp>

  Edukacja ogólna w Bangladeszu składa się z edukacji podstawowej, średniej i wyższej. Poziomy na tym etapie są nazwane cyframi rzymskimi. <\u002Fp>

  - Edukacja podstawowa składa się z pięciu lat I do V, kiedy dzieci mają od 6 do 11 lat. Edukacja średnia składa się z siedmiu lat. Pierwsze trzy lata, klasy VI do VIII, stanowią niepełne wykształcenie średnie. Klasy IX i X znane są jako szkoła średnia. <\u002Fp>

  - Wreszcie, klasy XI i XII to szkoła średnia.  Po ukończeniu tego etapu młodzi ludzie mogą zapisać się na studia wyższe i uzyskać wykształcenie uniwersyteckie w instytucjach prywatnych lub publicznych.<\u002Fp>

  Istnieją zarówno szkoły prywatne, jak i publiczne, ale wciąż istnieje tradycja szkół tylko dla chłopców i tylko dla dziewcząt, szczególnie na poziomie szkoły średniej.<\u002Fp>

  Edukacja średnia trwa siedem lat i składa się z dwóch etapów: dhakhil, który trwa od klas VI do X, oraz alim, który obejmuje klasy XI i XII. Różnica polega na tym, że w tym schemacie kładzie się różny nacisk w ostatnich dwóch latach. Edukacja wyższa trwa 4 lata i dzieli się na 2 cykle po 2 lata każdy, które nazywane są madrasah \"fazil\" i madrasah \"kamil\".<\u002Fp>

  Warto zauważyć: w kraju dostępna jest również edukacja techniczna i zawodowa. Istnieją również szkoły o religijnym zabarwieniu pochodzenia islamskiego, hinduskiego, buddyjskiego i chrześcijańskiego.<\u002Fp>

  
  <\u002Fp>

  
  <\u002Fp>

  
  <\u002Fp>

  Stan edukacji w Bangladeszu<\u002Fb><\u002Fh2>

  Poczyniono postępy w poprawie edukacji w Bangladeszu w ciągu ostatnich 10 lat. Według USAID, prawie 98% dzieci w wieku szkolnym uczęszcza do szkoły. <\u002Fp>

  W 2016 roku 50,9% wszystkich zapisanych uczniów stanowiły dziewczęta, co oznacza pełną parytet płci. Obie te statystyki są dużymi osiągnięciami, ale należy zrobić więcej, aby poprawić edukację w Bangladeszu.<\u002Fp>

  Umiejętność czytania jest barometrem używanym do pomiaru jakości systemu szkolnictwa, a w Bangladeszu większość uczniów nie zdaje podstawowego testu płynności. 44% uczniów kończy pierwszą klasę, nie potrafiąc przeczytać swojego pierwszego słowa, a 27% uczniów trzeciej klasy nie potrafi czytać ze zrozumieniem.<\u002Fp>

  Brak umiejętności czytania nie tylko stawia uczniów w poważnej niekorzystnej sytuacji, ale także hamuje perspektywy wzrostu gospodarczego Bangladeszu. Edukacja odgrywa ważną rolę w zrównoważonym rozwoju krajów i gospodarek, dlatego USAID i Bank Światowy inwestują w poprawę systemu edukacji w Bangladeszu.<\u002Fp>

  
  <\u002Fp>

  Organizacja edukacji wyższej<\u002Fb><\u002Fh2>

  Instytucje edukacji wyższej obejmują uniwersytety publiczne i prywatne, instytuty technologiczne oraz kolegia. 
  <\u002Fp>

  Uniwersytety dzielą się na cztery kategorie: ogólne, specjalne, otwarte i afiliowane. <\u002Fp>

  Chittagong, Dhaka, Rajshahi i Uniwersytet Nauk i Technologii Shahjahal mają afiliowane szkoły medyczne. Wszystkie inne kolegia są afiliowane do Narodowego Uniwersytetu Bangladeszu. <\u002Fp>

  W systemach afiliacyjnych edukacja jest zapewniana w kolegiach, a programy nauczania i egzaminy są kontrolowane przez uniwersytety. Prezydent Bangladeszu jest kanclerzem uniwersytetów i odpowiada za powoływanie rektorów.<\u002Fp>

  Organem wykonawczym każdej instytucji jest związek, który zatwierdza rachunki i raporty. Wydział wybiera dziekanów wydziałów, którzy wraz z przedstawicielami wydziału i kolegiów tworzą radę akademicką. <\u002Fp>

  Dotacje państwowe stanowią prawie 95 procent przychodów uniwersytetów. Są one przyznawane przez Komisję Dotacji Uniwersyteckich. Czesne jest innym głównym źródłem finansowania. Stowarzyszenie Uniwersytetów Bangladeszu zajmuje się sprawami akademickimi i administracyjnymi uniwersytetów. <\u002Fp>

  Niektóre z większych i lepiej wyposażonych kolegiów nazywane są kolegiami uniwersyteckimi. Wszystkie szkoły medyczne znajdują się pod administracyjną kontrolą Ministerstwa Zdrowia i Planowania Rodziny. Są one poza systemem UGC i mają Radę Instytutów, której przewodniczy Minister Edukacji. <\u002Fp>

  Niedawno założono niezależny uniwersytet, a Instytut Medycyny i Badań Podyplomowych na Uniwersytecie w Dhace stał się Bangabandhu Sheikh Mujib Medical University. <\u002Fp>

  
  <\u002Fp>

  Przyjęcia studentów na podstawie narodowości<\u002Fb><\u002Fh2>

  Dostęp do edukacji wyższej oparty jest na dyplomie ukończenia szkoły średniej. Kandydaci mogą wybierać spośród określonych opcji (np. dla inżynierii: matematyka, fizyka, chemia itp.) oraz dla kursów dyplomowych. Wnioski należy składać w marcu. <\u002Fp>

  
  <\u002Fp>

  Przyjęcia studentów międzynarodowych<\u002Fb><\u002Fh2>

  Studenci muszą mieć wizę i muszą biegle posługiwać się językiem angielskim. Język: Główne języki nauczania to angielski i bengalski. <\u002Fp>

  Szacunkowe koszty na jeden rok akademicki: dotacje, stypendia i asystentury dla studentów międzynarodowych. <\u002Fp>

  Stopień Bachelor of Arts (BA) przyznawany jest studentom, którzy ukończyli trzy- lub czteroletni program studiów na uniwersytecie. Umożliwia to studentom skoncentrowanie się na określonym obszarze i nabycie specjalistycznych umiejętności.<\u002Fp>

  Studia w Bangladeszu oferują wiele możliwości dla studentów. System edukacji w kraju jest w dużej mierze subsydiowany. Uniwersytety, kolegia i szkoły w Bangladeszu oferują dynamiczne, kreatywne i wymagające środowisko, które daje studentom możliwość osiągnięcia swojego potencjału.<\u002Fp>

  Bangladesz w pełni przestrzega celów ONZ w zakresie edukacji dla wszystkich oraz Celów Rozwoju Milenijnego, a także innych międzynarodowych deklaracji dotyczących edukacji.<\u002Fp>

  
  <\u002Fp>

  Edukacja uchodźców<\u002Fb><\u002Fh2>

  Na rok 2020 około jedna trzecia dzieci uchodźców miała dostęp do edukacji podstawowej, głównie poprzez tymczasowe centra prowadzone przez organizacje międzynarodowe. UNICEF prowadzi około 1 600 centrów edukacyjnych w całym kraju, zapisując około 145 000 dzieci. Na kwiecień 2020 roku UNICEF i rząd Bangladeszu planowali zapisać 10 000 dzieci Rohingya do szkół, gdzie uczono by ich programu nauczania szkół w Mjanmie. <\u002Fp>

  
  <\u002Fp>

  System oceniania<\u002Fb><\u002Fh2>

  W Bangladeszu oceny równe lub wyższe niż 33% (lub jedna trzecia) są uważane za oceny pozytywne.<\u002Fp>

  Ponieważ system edukacji w Bangladeszu jest w pełni kontrolowany przez państwo do poziomu szkoły średniej (lub 12. klasy), system oceniania do tego momentu jest mniej więcej taki sam. Dla każdego przedmiotu oceny są przeliczane na \"oceny za ocenę (GP),\" sumowane i dzielone przez łączną liczbę przedmiotów, dlatego nazywane są \"średnią ocen (GPA). Najwyższa osiągalna GPA wynosi 5,0. Istnieje również \"ocena literowa (LG)\", która wskazuje zakres GPA dla ogólnej oceny lub jednego GPA dla indywidualnego kursu. <\u002Fp>

  
  <\u002Fp>

  Edukacja nieformalna<\u002Fb> w Bangladeszu<\u002Fb><\u002Fh2>

  Istnieje znaczna liczba szkół nieformalnych, które głównie służą absolwentom publicznych i niepublicznych szkół podstawowych. Jednak bardzo niewiele szkół zapewnia edukację przez pełne pięcioletnie cykle edukacji podstawowej. W związku z tym, po ukończeniu dwóch do trzech lat nieformalnej edukacji podstawowej w szkołach, uczniowie zazwyczaj wracają do publicznych\u002Fniepublicznych szkół podstawowych na wyższe klasy.<\u002Fp>

  Istnieją szkoły pozarządowe (NGO) oraz centra edukacji nieformalnej (NEC), z których wiele jest finansowanych publicznie. Największym programem NFE jest znany program BRAC. Jednak nie wszyscy absolwenci NFE kontynuują naukę w szkole średniej.<\u002Fp>

  Różne NGO mają różne polityki dotyczące rekrutacji nauczycieli. Niektóre przygotowują grupę potencjalnych nauczycieli na podstawie rygorystycznego testu i rekrutują nauczycieli z tej grupy. Inne NGO rekrutują nauczycieli raczej nieformalnie z lokalnie zainteresowanych osób.<\u002Fp>

  
  <\u002Fp>

  Trwające problemy<\u002Fb><\u002Fh2>

  Obecne projekty rządowe mające na celu promowanie edukacji dzieci w Bangladeszu obejmują obowiązkową edukację podstawową dla wszystkich, bezpłatną edukację dla dziewcząt do 10. klasy, stypendia dla uczennic, krajowy zintegrowany system edukacji oraz ruch edukacji żywnościowej. Znaczna część budżetu państwowego jest przeznaczana na pomoc w realizacji tych programów, a także na promowanie edukacji i uczynienie jej bardziej dostępną. W ostatnich latach te wysiłki przyniosły owoce, a system edukacji w Bangladeszu jest znacznie bardziej zaawansowany niż jeszcze kilka lat temu. Teraz nawet krajowe podręczniki do nauczania dla klas 5-12 są dystrybuowane bezpłatnie dla wszystkich uczniów i szkół.<\u002Fp>

  System edukacji w Bangladeszu stoi przed wieloma wyzwaniami. W przeszłości edukacja w Bangladeszu była głównie sprawą wyższej klasy w stylu brytyjskim, wszystkie przedmioty były nauczane w języku angielskim, a bardzo mało zrobiono przez zwykłych ludzi. Rada Edukacji Bangladeszu podjęła kroki, aby uczynić takie praktyki przeszłością i ma nadzieję, że edukacja będzie sposobem na zapewnienie lepszej przyszłości dla ludzi żyjących w ubóstwie. Ponieważ Bangladesz jest przeludnionym krajem, istnieje ogromna potrzeba przekształcenia jego mieszkańców w siłę roboczą, dlatego odpowiednia edukacja jest niezbędna, a odpowiednia pomoc rządowa w edukacji w Bangladeszu jest kluczowa.<\u002Fp>

  Uniwersytety i obecny system programowy w Bangladeszu jeszcze nie zachęcają do krytycznego myślenia zorientowanego na przemysł i głównie stosują naukę pamięciową, co sprzyja bierności w ramach modelu korporacyjnego, a kraj jeszcze nie wdrożył zintegrowanego systemu edukacji opartego na wynikach, który obejmuje nauczanie w klasie i laboratoriach z praktycznym, zorientowanym na przemysł uczeniem się dla studentów inżynierii na poziomie licencjackim i magisterskim.<\u002Fp>

  
  <\u002Fdiv>